Kendim Hakkında Duygusal Çözünüm

Tüm isyanlar gereksiz arkadaşlar. Dünyevi bir gerçek var ki yalnız doğduk ve yalnız öleceğiz. Bu gerçeği bilerek andan keyif alabilmemiz gerek.

Son derece romantik hoş ve elit bir ortamda yazıyorum. Normalde odamdaki karanlık ve hafif dumanlı bir ortamda yazarım hem şiirlerimi hem yazılarımı. Ama bu sefer farklı. Bu sefer barışı sağladım kendi benliğimde. Evimize gelmişler bilirler, salon aydınlatmamız loş ama anlamlı bir şekildedir. Yani kendinizi hissedebileceğiniz bir ortam vardı. İnşallah bunu okuyan insanları da bir gün misafir ederim de evimde konuşup sohbet etme imkanı buluruz. Konu da önemli değil. Her şeyden konuşurum. Yeterki karşımdakinin gözündeki ışığı aklındaki soruları hissedebileyim.

Uzun zamandır aynı şeyleri tekrarlıyorum aslında. Karakterimi yazılarımdan anlamaya çalışırsanız fark edeceğiniz en önemli unsurlardan biri düşünen insanları sevdiğim, diğerlerindense fazla haz almadığımdır. Bu düşünce yalan arkadaşlar ben de biliyorum. Düşünmeyen insan yoktur. Herkes düşünüyor. Ancak bir insan gibi düşünen az kaldı artık bu dünyada. Sabah kalkıp da elime gazeteyi aldığımda bergamot aromalı çay değildir beni uykumdan uyandırıp rüyalarımdan ayıran. Ordaki olaylardır. İnsanların ne kadar insan gibi düşünmediğini fark ediyorum gazeteleri açtığımda. Şunu siz de fark edin istiyorum. Artık günümüz dünyasında "haber" niteliği taşıyan her şey rekabet içeriyor. Ve ben, bu rekabet dolu dünyanın bir parçası olmak istemiyorum. Olmaktan da korkuyorum. İşte bu korku uyandırıyor her sabah beni. Bu duyguyu herkes anlamaz, gerçekten. Sadece bir kaç kişi hissedebilir. O hissedenlerse şu an benden uzakta, başkalarına duydukları hayranlıkla, beni takdir etmek için okuyorlar yazılarımı...

Kendimden bahsedeceğim bugün. Biraz izdivaç programlarında kendinden bahsedenlerin konuşmalarına benzeyecek ama, bakalım. Umarım sıkmam. İlk aşkımı anlatarak başlayayım. Ben ilk kez (çocukluk aşkı da diyorlar bunlara) 6 yaşımdayken kapıcımızın kızına aşık olmuştum. Doğrusunu söylemek isterseniz çok güzel tatlı bir kız değildi. Esmer kıvırcık saçları vardı. Yine simsiyah kapkara gözleri vardı. Öyle sarı saçına mavi gözüne gitmemiştim yani. Benim onu sevmemin sebebini gerçek anlamda bilmiyordum. "Aşk nedensiz sevmektir" diyor ya Teoman, işte bu aşkımın sebebini bilmiyordum. Daha önce yazdığım bir konu bu. Orda daha sanatsal da olsa, başka konuya değinmek için de olsa güzel anlatmıştım Nazlı'yı. İsterseniz direk alıntı yapayım.

"...Aşk hakkında, yaşadığım milyon şey varken, ben her seferinde reddediyorum bunları anlatmayı. Çünkü bana göre, 6 yaşımdayken tanıdığım Nazlı'dan sonra yaşadığım her aşk, insanüstücülüğü anlatıyor. İnsan aklının alamayacağı kadar şevk ve duyguyla sevmeyi. Ama gerçek şudur ki; insan doğası gereği insanüstünü yaşayamaz. Bu yüzden de her aşkın temellerini sağlamlaştıran öz kandırımlar vardır. Halbuki şimdi, benim daha hayatımın başında hissettiğim bu sevginin gerçekliğini arıyoruz hepimiz...."
Evet, yazı tam olarak benle ilgili değil. Benden destek alarak yükseliyor ana fikri. Ancak yine de şunu anlatmıştır heralde. Benim "Sebepsiz Aşk"larım Nazlı ile başladı ve Nazlı ile bitti. O yüzdendir ki aşka inanmam.

Aşk konusunda fikirlerim bunlar. Ne kadar duygusal biri olsam da, ne kadar hayata optimist yaklaşsam da aşk ile aynı yolda olduğumuz söylenemez. Aşka inanmıyorum. Bu kafirliğimde belki de sevgi ve saygı konseptlerini öne plana çıkarıyor kişiliğimde. Evet, aşık olmam. Deli gibi etrafınızda dönüp aşkım canım cicim demem. Ama sarıldım mı sevgimin sıcaklığını ve kuşların seslerini duyarsınız. Konuşurken sizi düşündüğümü değil, sizle düşündüğümü anlarsınız. Ve ne olursa olsun, sadıklığımdan da kuşku duymazsınız. Ama bunları göstermeyi de sevmem. Bunu diyip, bütün bunları blogda yazmam da abes oldu ama, içimi döküyorum yalnız kaldım ne yapayım...

İnsanların "liboş" dedikleri türden insanımdır. O yüzden erkekler ne sever beni ne de nefret eder. Ama iyi bir dostumdur. İyi de bir insan. Çünkü zaten insanın kendisine inanırım. Tasavvufun korkunç yanını görmezden gelerek, İslamcıl yaşantısını hissetmeye çalışırım kalbimin attığı her an. Bir garip yaramazım yani inanç konusunda. Siyasette de insana inandığımdan fazla taraf olamam. Özgürlüğüme karışırsanız işleri değişiriz orası ayrı. Ama hangimiz özgürüz ki diyip hiçbir şey de yapmayabilirim. Garip yani. Aslına bakarsanız vereceğim her karar önceki öğünümü ne zaman ve ne şekilde yediğime bakar. Tipik erkek izlenimini de veririm bu şekilde.

İnsanın kendi hakkında konuşması zor. Çünkü kötü konuşmaz insan kendi hakkında. Ama bunu deneyeceğim bu sefer.

Ben... Ben bir kere inanılmaz yalancı bir insanım. Bir yalan uydurur, onu öyle bir yaşarım ki karışınızda, gerçek olduğuna kesin emin olursunuz. Üzüldüğüm konu, benimle vakit geçirmeyi hakeden insanların o yalanları farkedenler olmasıdır. Onları elimden kaçırdığıma üzülüyorum. Elton John'ın Elusive Drug şarkısını dinlemenizi önereceğim şimdi ama gay olmadığıma inanmanız lazım. Bu kadar aşk sevgi liberalizm falan. İyi gay olur çünkü benden.

Bir diğer özelliğim tutucu bir yanımın olmasıdır. Kadın dediğin kadındır. Erkek olmaya çalışmamalıdır. Özgürüm diyip de açık saçık giyinirse, ben o zaman o kadının kendine inancı konusunda ciddi şüpheler duyarım. Ya da özgürüm diyip tek gecelik ilişkilerde bulunursa sürekli, o zaman da namusundan şüphe duyarım. Erkeğin üstün ve güçlü olduğu konular var kadınların üstün olduğu konular var. Çapkınlara özenir de tek gecelik ilişkiler yaşarsa kadınlar, o zaman kadınlıkları kalmaz. Bu durumda da hangi güçle kadınlar erkekler eşit diyebilirler ki? Bence erkeklerin eşit oldukları kadınlar Anadolu kadınlarıdır mesela. Kocası sarhoş eve dönünce elinde oklavayla gecenin bir yarısı o adamı kapı dışı eden kadınlar. Ya da tarlada eşiyle birlikte hamie dahi olsa iş yapan kadınlar. İşte onlar, kadın olduklarının farkında, ve erkeklere üstünlüklerini görünüşleri ile değil, karakterleri ile sağlayan insanlardır gözümde. Haydı kızlar gelin anlaşalım. Bazı şirketlerin çıkarları uğruna bazı duygularınızın manipüle engelleyeim.

İşte böyle garip bir adamım. Bunları söyleyen adamın hayatı kesinlikle benimki gibi olmamalı. Şayet bir çok ilişkim olmuştur. Bu apaçık iki yüzlülüktür. Ve kötü huylarımdan biridir.

A, mesela kıskançımdır. Ne kadar bir çok kız arkadaşım bunu kötü huy saymasa da, bir erkek kız arkadaşıma yan gözle bakarsa... İşler kızışır. O yüzden kız arkadaşlarım etrafımda açık giyinmeye korkarlar zaten hafiften.

Gece kulüplerini sevmem. Zevk alamam. Bu ezikliğimden değildir, sadece hoşlanmam. Herkes nasıl kolayı sevmiyorsa tüm genç erkekler de gece kulüplerini sevmek zorunda değil. Bakın arkadaşlar, ciddi şüphelerim var, bence gece kulüplerinde beyinsel aktiviteler ile ilgili sağlam deneyler yapılıyor. Çünkü bana sorsanız, deseniz ki bir insan nasıl abondane edilir ve hayattan zevk alamayacak hale getirilir, ben ona deli gibi yüksek desibelde bası güçlü ve sert şarkılar dinletir, sürekli gözlerine fenerle ışık tutar, ucuz içki içirir ve fiziken efor sarfettiririm. Başka türlü beyin işlevini yitiremez çünkü. Ya gerçek anlamda birileri deney yapıyor üzerimizde, ya da bu bir ayin. Gece kulübündeyken sesin olmadığını varsayarak bakın bir kere insanlara, ne dediğimi anlayacaksınız. Hatta bazı arkadaşların ne kadar komik olduğunu da göreceksiniz. Ha seveni vardır, orası ayrı. Ben sevmiyorum ve bu şekilde görüyorum. Ayrıca kesinlikle boykot ettiğim de yok arada sırada arkadaşlarımla giderim, eğlendiğim de olmuştur (genelde yurt dışında. çünkü Türkiyedekiler baya garip)

Eğlence anlayışım sohbete dayalıdır. Sohbet edebildiğim herkesi severim. Ortam fark etmez, ister komik olsun ister derin, her türlü sohbet beni mutlu eder. Hele de güzel bir yemek varsa sohbet sırasında masada, demeyin keyfime. Basit biriyim yani. Tipik Türk erkeği. Gurur da duyarım hani bu özelliğimle.Yaşıyoruz ama böyle ışık hızında yaşamamız lazım değil diye düşünürüm. Anı sindire sindire yaşamalıyız. Ve yaşadığımız anıların bir anlamı olmalı. Yoksa boşu boşuna gençliğimizi geçirmiş oluruz. Hayatta her şey bir tecrübedir. ve her tecrübe iyidir. Yok yok, vazgeçtim. "Her" tecrübe iyi değildir.

Kapanışı da konsepte uyarak bu aralar moda olan izdivaç programlarındaki gibi kapatayım bari.

Yani şimdilik söyleyebileklerim bunlar. Eğer varsa aklı başı yerinde, evi olan, aylık geliri olan, 35-45 yaşları arasında sarışın güzel bir bayan, beklerim.Gelsin konuşalım. Bakalım belki bir çay içeriz.

Kendinize iyi bakın dostlarım. Fazla bile konuştum kendim hakkımda. Öpüyorum hepinizi.