
Başlangıçlar her zaman bir umut olmuştur benim için. Her başlangıç bir hevestir, bir çıkış kapısıdır belki de benim için. Aldığım her yeni kitap, her kıyafet, her eşya; Başladığım her ilişki, her arkadaşlık ya da kalkıştığım her iş... Hepsi böyledir benim için. Hele başlığını attığım her yazı bir başkadır benim için. Çünkü başlığını atabildiğim bir yazı aslında bitirebileceğim bir yazıdır. Başarabilen var mıdır bilmem ama ben başlayamadığım şeyi bitiremem.
Bitirmek kolaydır ama başlamak çok zordur. Başlamak; aynı zamanda da karar vermek, belki de bir sorumluluk almaktır çünkü. Hele günümüzde düşüncelerini yazıya dökmekten bile korkan bir neslin yetişmiş olduğunu ve hala da yetişiyor olduğunu düşünürsek, karar vermek daha da ürkütücü bir durum haline gelmiş olabiliyor toplumun çoğu bireyi için.
Burda oturup tabi tutulduğumuz zorunluluklar, sistemler hakkında konuşmayacağım tabi ki. Ya da eğitim sisteminin ne kadar "şeker"(!) olduğundan da bahsetmeyeceğim. Hepimiz biliyoruz ki eğitim sistemimiz ve bununla beraber tabi olduğumuz her şey çok "şeker"(!!!). Daha iyi olamazdı cidden...
Burada gerçekleştirmek istediğim sadece bir başlangıç daha yapmak. Uzun süredir ara verdiğim şu yazma işine değerli dostum Yiğit vesilesiyle tekrardan "başlamak" niyetim. Çünkü başlangıçlar her zaman güzeldir benim için. Daha bitmemiştir ve her şey olabilir. Olabilecek yüzlerce ihtimal, gerçekleştirilebilecek onlarca hayal vardır başlangıçlarda. Ama ancak bitirmekten korkmadığımız zamanlarda başlangıçların bir anlamı olur. Bitmesi gereken bir şeyi sürdürmeye çalışmak hem o yüzlerce ihtimali hem de o onlarca hayali teker teker alır elinizden çünkü. Çünkü ne kadar klişe olacak olsa da bitmesi gereken bir şeyin ardından yeni bir başlangıç kollarını açmış sizi bekliyor olacaktır kıyıda köşede bir yerde.
E tabi bu başlangıçların da suyunu çıkartmamak, lafı çok uzatmamak gerek. Ben de lafı çok uzatmadan yazıma son noktayı koyayım. Merhaba dinleyici, okur, yazar ya da her neyse.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder